Zaterdag 10 augustus 2019

We worden op tijd wakker in Hotel Ibis Arcachon La Teste, en we hebben redelijk geslapen.
Het ontbijt is in orde, maar het is wat minder leuk, slepen met een dienblaadje, kleine tafels. De koffie is niet in orde, wat als espresso aangegeven staat is slappe koffie.

Na het ontbijt gaan we met de auto naar het Dune de Pilat, een ruim honderd meter hoog zandduin langs de kust, ongeveer 10 km rijden. Het is druk op de weg, vooral de andere kant op, richting Bordeaux.

Bij het duin, eigenlijk een reeks duinen, is het druk, en begrijpelijk, het is erg indrukwekkend. Er is een trap naar boven, Pia loopt helemaal naar boven en geniet van het uitzicht over de oceaan. Tom krijgt hoogtevrees en gaat halverwege naar beneden.
Als we teruglopen kopen we nog wat souveniers, we wandelen een klein stukje door het bos.

Als we terugrijden naar het hotel nemen we natuurlijk de verkeerde afslag en we belanden in het centrum van La Teste-de-Buch waar we een markt zien.
We parkeren de auto, gratis, en gaan op de markt kijken. De markt is buiten rondom de gemeentelijke markthal, er worden vooral lokale produkten te koop aangeboden. In de markthal zelf is het leuker, er is veel vis te koop, en er zijn veel restaurantjes.

We rijden terug naar het hotel en huren twee fietsen, 15 euro per fiets, waarmee we La Teste de Buch inrijden, op zoek naar de markt waar we wat willen eten.
De markt is al afgelopen, maar we gaan zitten op een terras, waar we wat hapjes bestellen. Het duurt alemaal nogal lang, maar het eten smaakt best.

Tom heeft gezien dat er een Cambodiaans restaurant zou zijn in La Teste-de-Buch, we fietsen door het centrum maar we kunnen het niet vinden.
Daarom gaan we terug naar het hotel om op internet te zoeken waar het restaurant, On Nem Angkor, zit en wat er te eten is. Het lijkt wel wat, en daarom fietsen we erheen, een kwartiertje, en het blijkt vlak bij de markt te liggen waar we eerder hebben gezeten.
We zijn de eerste klanten, en we bestellen een paar kleine gerechten, als het niets is zijn we zo weer weg. Maar het smaakt naar meer. We bestellen nog larb en een gebakken vis.
Het restaurant wordt ook steeds voller, er zitten drie grote groepen, en ook nog veel tafels met twee of vier mensen, en veel afhalers.
Het duurt wel steeds langer voordat het eten op tafel komt, maar niemand van de gasten lijkt dat erg te vinden, want er is geen gemopper en niemand loopt weg.
Als we zijn uitgegeten vragen we de rekening, en die klopt niet, niet alles wat we hebben gegeten staat er op. We maken de mensen van het restaurant blij door ze dat te vertellen, en we betalen in totaal net iets meer dan 40 Euro.

Geschreven op: 2019-08-11

< Vorige - Volgende >